یکی از مهمترین آفات زنبورعسل مایت واروا ست (کنه عبارت خیلی درستی نیست) مبارزه با اون هم از طریق دارو و هم بصورت بیولوژیک امکان پذیره. روش های مختلفی وجود داره که من اونهایی رو که امتحان کردم رو مختصرا توضیح میدم و در آخر هم یه روش بدون استفاده از دارو می نویسم.
۱- آپیستان: این دارو رو میشه تو اوایل بهار و آخر تابستون به مدت ۶ هفته استفاده کرد. قیمت سال ۱۳۸۹ حدود ۲۱۰۰۰ تومنه و تو هر بسته اش ۱۰ تا نوار داره که میشه برای ۵ کندوی قوی استفاده کرد. اگه زنبورستانتون ثابته و کوچ تو برنامتون نیست استفاده از این دارو خیلی موثره و مساله واروا رو لااقل تا دوسال حل می کنه. ماده موثره ی آپیستان، فلوولیناته. اولین بار و در آزمایشگاه، این دارو از عصاره بابونه ی گاوی گرفته شده، اما در حال حاضر فلوولینات موجود در آپیستان سنتتیکه و در خانواده ی پایرتروئیدها قرار داره که ساختار مشابهی با مواد موجود در بابونه ها دارن. (ساخت آمریکا)
۲- بای وارول : این دارو هم از نظر مصرف مثل آپیستانه با این تفاوت که طبق توصیه کارخونه اش باید به ازای هر کندوی ده قاب ۴ نوار استفاده شه . قیمتش به ازای هر بسته در ۱۳۸۹ حول و حوش ۵۰۰۰ تومنه. (به سفارش کارخانجات بایرن آلمان در ترکیه)
۳- وامیترات: این دارو هم تدخینیه و ارزونم هست ولی من خودم اگه به آپیستان و بای وارول دسترسی داشته باشم از این دارو استفاده نمی کنم ولی برای زمان بی پولی خوب چیزیه، ماده ی موثره ش آمیترازه، پس بهتره استفاده نکنیم (ساخت ترکیه)
۴- آپی لایف وار: من خودم از این دارو استفاده نکردم ولی در زنبورستان آقای زندی توی کندوهاشون دیدم. از عصاره اوکالیپتوس تولید شده و نسبت به دارو های بالا کم ضررتره. در ضمن به صورت اسفنجه (ساخت ایتالیا)
۵- آپی گارد: این دارو بصورت ژله و از تیمول آویشنه و خیلی کم ضرر برای انسانه. چند تا نکته داره:
الف) مقدار استفاده اش تو آب و هوای گرم و خشک یه مقدار کمتر از چیزیه که رو بسته بندیش نوشته.
ب) تو هوای خیلی گرم ازش استفاده نکنین که زنبورا از کندو میریزن بیرون.
ج) اگر دستتون به ژل خورد زود اونو با یه دستمال خشک کنید بعد بشورید چون خیبی سوزانه.
د) از این دارو تو زمستون میشه استفاده کرد.
به جای این دارو بعضی از زنبوردارا از تیمول استفاده می کنن که بعدا در موردش می گم در ضمن قیمتش ۴۵۰۰ تومنه (ساخت انگلستان)
می مونه اسید ها و روش مبارزه بیولوژیک که بعدا می نویسم.
برچسبها:
واروا,
اسید اگزالیک,
اسید فرمیک,
آپیستان
+ نوشته شده در شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۸۹ساعت 11:47  توسط مهدی اخوان مقدم
|
به نظر شما این زنبور داره چکار می کنه ؟ کامنت بزارید .

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۸۹ساعت 18:30  توسط مهدی اخوان مقدم
|
یکی از مسایلی که زنبوردارا باهاش مواجه اند اینه که زنبورا برای آب خوردن لب آب میرن و توش می افتن یا اینکه سراغ آبهای آلوده میرن (این مشکل همه ساله زنبورای منه) برای این مشکل چند تا راه حل وجود داره. در ضمن وجود آبخوری شدت اثر سمپاشی در کنار زنبورستان رو هم کم می کنه.
1- در اواخر اسفند و قبل از اینکه زنبورا پرواز رو شروع کنن باید براشون یه آبخوری (آبشخور) فراهم کنیم.
۲- اگر جایی بودیم و زنبورا به منابع آب تو منطقه عادت کردن. بهتره بمدت یک هفته توی آبخوری نمک بریزیم .البته نمک عمرشون رو کوتاه میکنه ولی در اینجا اولویت با آبخوریه. محلول ۵٪ کفایت می کنه مگه زنبورا سراغ شیرابه های گاوداری های منطقه یا بقایای مدفوع استخرهای پرورش ماهی برن که باید نمک بیشتری رو تو آبشون حل کنیم.
۳- توی استخر یا حوضی که زنبورا ازش آب میارن چند تکه چوب یا حصیر بندازیم.
نکته ۱: هر چه تخته زیر شیر آبخوری پهن تر باشه زنبورا راحت تر بهش عادت می کنن. میشه تخته نندازیم و بجاش توی زمین یک چاله ی طولی بکنیم و توش یک کیسه پلاستیکی بندازیم و برای تسهیل توی کار زنبورا توش قلوه سنگ بریزیم.
نکته ۲: در روز های گرم زنبورا از آبهای خنک استقبال می کنن پس بهتره روی آبخوری یه تخته به عنوان سایه بان بزاریم.
نکته ۳: آبخوری بهتره جلوی کندو ها باشه و باهاشون ۳-۴ متر فاصله داشته باشه.
نکته ی قابل توجه: بعضی وقتا زنبورا با مصرف آب های آلوده علایمی شبیه به نوزما نشون میدن.
یک موازنه: ریختن نمک توی آب باعث کاهش عمر زنبورا و مصرف آب آلوده باعث بیماری زنبورا میشه. باید ببینیم که چقدر زنبورا سراغ آب های آلوده میرن تا برای خودمون سبک و سنگین کنیم.
برچسبها:
آبخوری
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹ساعت 14:59  توسط مهدی اخوان مقدم
|
بسته بندی و صاف کردن عسل:
1- عسل رو بعد از این که با یه صافی درشت و بعد صافی متوسط صاف کردیم (خودم یکبار هم با صافی ریز این کارو انجام میدم، یعنی صافی سه طبقه ی استیل دارم)، داخل یه ظرف می ریزیم و یکی دو روز صبر می کنیم تا ناخالصی هاش بیاد بالا بعد اونا رو با یه کفگیر جمع می کنیم. تر جیحا ظرفمون بشکه صافی یا همون بشکه عسل از جنس استیل باشه.
2- اگه عسلمون جوریه که سریع رس می کنه می تونیم اون رو تو یه حلب گالوانیزه بریزیم و توی یه ظرف آب بزاریم و طوری که تا نیمه اون برسه، بعد زیرش رو با شعله کم روشن کنیم. بعد 24 ساعت عسل رو بسته بندی می کنیم. اگر بتونیم مشتری ها رو متقاعد کنیم که عسل رس بسته بهتر و از عسل گرم شده س، خیلی خوب میشه و دیگه با گرم کردن خواص دارویی عسل رو کاهش نمی دیم.
3- اگر مرحله ای اول رو به دقت انجام دادیم که هیچ، اگر نه، وقتی می خوایم عسلا رو تو شیشه بریزیم بهتره اونو با صافی شیر (یا جوراب زنونه جنس خوب) صاف کنیم. استفاده از جوراب زنونه راحت ترین و در دسترس ترین راهه، اما از نظر بهداشتی و سلامت مشتری مردوده.
4- تو تمام مراحل باید توجه داشته باشیم اتاق یا چادرمون بوی خاصی نده و مرطوب هم نباشه. بعضی وقتا پیام دارم که عسل بوی سیگار، نفت یا دود بخاری گرفته!
5- برای اینکه رنگ، طعم، رایحه و البته خواص عسلمون تغییر نکنه، نباید دمای اون از 45 درجه سانتی گراد بیشتر بشه.
6- دوباره میگم، اگر مث من عسلتون رو گرم نمی کنین، بهتره قبل از فروش، مشتری رو از نظر رس کردن عسل توجیه کنین.
7- برای عسل هایی که ممکنه داخل بسته بندی رس کنن بهتره از ظروف شیشه ای استفاده کنیم تا بتونیم گرمشون کنیم (البته داخل آب و با روش بن ماری)
8- عسل های صاف شده دیرتر رس می بندن.
برچسبها:
بسته بندی,
صاف کردن عسل
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۸۹ساعت 14:6  توسط مهدی اخوان مقدم
|
تو این پست می خوام یه روش شربت دادن با کیسه فریزر رو توضیح بدم که در بعضی اوقات بهتره ازین روش استفاده کنین. قبلا هم توی مهمترین های شماره ی 10 در موردش نوشته بودم، اما به درخواست دوستان مفصل تر می نویسم.
۱- شربتمون رو درست می کنیم و منتظر می شیم تا سرد بشه.
۲- شربت رو به مقداری که احتیاج داریم توی کیسه ها می ریزیم.
۳- در کیسه ها رو گره می زنیم.
۴- اون مقداری که شربت بالای گره و بیرون کیسه مونده رو با کشیدن انگشت روش خالی می کنیم.
۵- همه کیسه های شربت رو توی یه سطل می زاریم.
۶- روی اونها مقداری شربت می ریزیم (تا حدی که فقط خیس بشن)
۷- پارچه رو کندو رو کنار میزنیم و کیسه رو مستقیم روی قابها می زاریم. یک تکه از کیسه رو لای در کندو قرار میدیم.
۸- زنبورا خودشون کیسه رو سوراخ میکنن و شربت رو می خورن.

مزایای این روش:
۱- در هر زمان از شبانه روز میشه این کار رو انجام داد.
۲- باعث غارت نمی شه.
۳- برای تغذیه زمستانی اگه یه کندو نیاز به ۳ کیلو شربت داشت. می تونیم دقیقا سه تا کیسه ۱ کیلویی براشون بزاریم.
۴- اوقاتی که ما نمتونیم هر روز شربت بدیم روش بدرد بخوریه.
معایب این روش:
۱- اگه کیسه با بره موم به قابها چسبیده باشه و ما کیسه شربت رو با بی احتیاطی برداریم. شربت کف کندو می ریزه.
۲- اگه شربت بیشتر از دو - سه روز تو کندو بمونه ترش میشه.
۳- با این روش نمیشه به زنبورا تتراسایکلین داد و فوماژلین رو میشه داد. اتفاقا بدلیل دقت در حجم شربت مصرفی شاید بهتر هم باشه. در هر صورت باید بیشتر بررسی بشه.
برچسبها:
شربت دادن با کیسه فریزر
+ نوشته شده در جمعه ۱ مرداد ۱۳۸۹ساعت 13:42  توسط مهدی اخوان مقدم
|